Maggie. Je bent binnen nodig voor Geri's pictionary met hiërogliefen.
Niet te geloven, toch? Hij komt echt.
VADER OM 18.30 UUR BIJ HOTEL
En jij houdt hier buiten de wacht? - Is dat kinderachtig?
Hij had ons eergisteren moeten opwachten.
Ja, ik ben veel te enthousiast.
Maar ik kan er niets aan doen. - Op een spaarzame foto na...
heb je al zo'n twintig jaar niks meer van hem vernomen.
Stel je verwachtingen wat bij. Voor het geval hij niet zo enthousiast is.
Natuurlijk is hij dat. Hij is m'n vader. - Ik hoop het.
Je weet nooit zeker wie iemand is. - Ik wel.
Hoe weet je dat? - Zoiets voel je. Heb jij geen gevoelens?
Jawel. Die negeer ik, zoals ieder verstandig mens.
Je ging haar toch halen? - Ik wacht liever hier.
En alle drama missen van Geri's hiero-weet-ik-veel?
Laten jullie me in de steek? Ik heb er veel werk in zitten.
Tralane komt. - Echt waar? Vandaag? Nu?
Dames, kom op. Gaan we echt kennismaken?
Willen jullie naar binnen gaan? Alsjeblieft?
Jullie horen het. Het feest is voorbij. Jullie hebben haar gehoord.
Margaret. Kijk jou eens.
Wat ben je een mooie vrouw geworden.
Kom hier en geef je vader een knuffel.
Tjonge. Je lijkt precies op je moeder.
Ik hield ontzettend veel van haar.
Dus ik zal nog meer van jou houden.
Je hebt een hele supportgroep bij je. - Professor, aangenaam.
Ik heb veel over u gehoord. - Vast.
Je laat geen voetafdruk achter als je op je tenen loopt.
Pa. Dit is Veronica Gorbeck. - Ik sta voor eeuwig bij je in het krijt.
Zonder jou was m'n dochter niet gekomen.
Geweldig om eindelijk kennis te maken. Ik ben een groot fan.
Altijd al.
Ik blijk er tegenwoordig een hoop te hebben.
Ik ben Geri. Grant.
O ja. Jij bent de dame die de laatste twee graftoortsen heeft gevonden.
Ik ben fan van jou.
Goed gedaan, lieverd.
Als laatsten, maar niet minder belangrijk, Sarah Winchester, Kelly Kennedy.
Guten Abend. Het is zo fijn om weer met jonge, energieke mensen te werken.
Wie gaat er mee iets drinken?
Je zult wel moe zijn na de lange reis. - Helemaal niet.
M'n grijze haar zegt niets.
Je zult wel merken dat je ouwe heer een bikkel is.
Dit is jouw kamer. Tot morgenochtend.
Voordat je gaat: ik heb nog wat voor je.
Het is niet de originele. Die wordt vermist.
Het is een van de twee met de hand gemaakte replica's.
Hoe kom je hier in hemelsnaam aan? - Uit Azerbeidzjan.
Van een van m'n Armeense vrienden. Duur, maar elke cent waard.
Deze kaart lijkt ons precies de weg te wijzen.
Dat is ook de bedoeling. Al moet Miss Winchester de details nog vertalen.
Tenzij jij 'Deutsch sprechen'.
Hou jij dat voorlopig maar bij je.
Ik hoop niet dat je me probeert om te kopen.
Maggie, ik ben er weinig voor je geweest en dat spijt me.
Het is een cliché, maar ik had m'n redenen.
Kom op, zand erover.
We zijn nu samen, ik hoop voor lange tijd.
Als het aan mij ligt, lieverd, dan is het voor eeuwig.
Effendina, alstublieft. Ik ben Madu, uw contactpersoon van de SCE.
Sorry dat ik stoor, maar ik kan u morgen niet in het gebied leiden.
En voor uw eigen veiligheid trek ik uw vergunning in.
Er zit een kwaad in die vallei.
Een groot kwaad dat gezworen heeft dat iedereen die op zoek gaat...
naar de Naamloze, niet zal terugkeren.
De vallei van de tovenaar. Logisch dat uw gids er niet heen wilde.
Jij wel, toch? Jij bent toch niet bang voor een oud bijgeloof?
Libische grenswachters zijn geen mythe. Ze patrouilleren langs de grens.
Meestal 's nachts, maar soms ook overdag.
Op zoek naar prooi, zoals u en uw groep.
In dit geval zijn we niet alleen gidsen. O, nee.
We bieden ook bescherming.
We willen meer geld.
Vooruitbetaald. - 700 dollar contant.
Geen cent meer. De helft nu en de helft achteraf.
Wat gaat u doen als wij u niet begeleiden?
Er zijn ongetwijfeld genoeg gidsen die blij zijn met 700 dollar.
Volgens mij zeg je dan: We hebben een deal.
Kom op, allemaal. Inladen maar.
Wat is er? - Mr Madu gaat niet.
We moesten iets anders regelen. - Hebben zij een vergunning?
Niet nodig. M'n vader wist er iets op.
Dus je bent al na één dag voor de bijl?
Hij mag niet eens opgravingen doen in dit land.
Laat staan er een leiden. - Hij leidt niet. Dat doe ik.
Hou je dan aan de regels voordat hij je carrière voortijdig ruïneert.
Kom op, het komt goed. - Ze zijn erg streng in dit land.
Dat weet je. En Tralane weet dat. - Wat weet ik?
Dat we een vergunning nodig hebben.
Niet als we de tombe alleen zoeken. Zolang we maar niets meenemen.
Zullen we? Een dag is zo voorbij.
Dit klinkt als de archeologische versie van 'alleen het topje'.
We weten allemaal hoe graag jij dat spel speelt.
Pardon, professor? - Ja?
Ik heb dit doorgelezen en het lijkt erop dat er een stuk ontbreekt.
Ja. Alle pagina's na Van Huyns aankomst bij de tombe.
Ze lijken te zijn verwijderd.
Inderdaad.
M'n Armeense vrienden hebben me bedonderd.
Ze hebben me beschadigde waar verkocht. Vuile oplichter.
Wat nu?
Geschiedenis schrijven is nu aan ons.
Iedereen klaar?
We laten de spullen hier. We gaan de tombe niet in.
Zorg voor voldoende water. We moeten veel drinken.
We gaan.
Waar ging dat over? - Nergens over, lieverd.
We moeten alleen opschieten. Kom op. Doorlopen.
Wat is nou dat grote kwaad waar Mr Madu zo bang voor was?
Dat is niets.
Gewoon een onzinverhaal.
Om het mysterie van Egypte te helpen verkopen.
Hij kwam overtuigend over.
Je hebt de vasthoudendheid van de Tralanes.
In de oudheid was er een groot tovenaar...
een koning of een koningin.
Al het bewijs van zijn of haar bestaan is voorgoed gewist uit de geschiedenis.
Een belangrijke tovenaar zonder naam, er was geen naam.
Een ieder die de naam uitspreekt, zou wegkwijnen...
zodat bij zijn dood er niets overbleef...
dat kon voortleven in de andere wereld.
En dat is degene die we zoeken? - Dat is degene die we gaan vinden.
Zullen we?
Kijk, die onsamenhangende hiërogliefen bij de ingang van de tombe.
Om de boodschappers van Anubis in verwarring te brengen.
Kom mee, we gaan.
Hier is het.
Ongelooflijk. We staan er echt voor.
Wat heeft Van Huyn nu te zeggen?
Wacht. Zullen we terug naar het dorp? Om bij Madu een vergunning te regelen?
Nu? - Ik wil niet dat je deze vondst verspeelt.
We gaan de tombe pas in als we een vergunning hebben. Echt.
Ik ben de baas, weet je nog? - Ja. Sorry, baas.
Willen ze nu al gaan? De zon gaat nog lang niet onder.
Nee hoor, het is niets. Werk maar door, ik ga wel kijken.
Is er iets? Zo klonk het wel. - Er is vast niets aan de hand.
Het klonk dringend. - Kom mee. Dan gaan we zelf kijken.
Het is hier nu niet veilig. - Verdoe m'n tijd niet, oké?
Ik zie niks. - Vast een truc om meer geld te krijgen.
Dat doen ze continu.
En die stofwolk daar? Zo te zien komt hij dichterbij.
Stofwolk? Serieus? - Hij gaat vast zo langs ons heen.
We staan boven op een berg. - Kom op. We moeten aan het werk.
Je hebt gelijk.
Kom, er is niets aan de hand. M'n vader laat ons niets overkomen.
De Libische grenswachten zijn hier. - Daar word je voor betaald.
Je regelt het maar. - Dat doe ik. Ga naar binnen. Nu.
Je had dit toch allemaal vertaald?
Zo, dat is ook opgelost. - Zie je wel? Loos alarm.
Is alles in orde?
Natuurlijk. Het ging over geld voor benzine en overuren.
Belangrijker: wat gebeurt hier? - Op dit moment niets.
Iemands Deutsch is wat roestig. - We lopen wat vertraging op.
Het ging ook wel erg makkelijk, niet?
Zijn aantekeningen worden cryptisch. - 'Uit verder onderzoek bleek...
dat de oplossing in de constructie lag, hoe onvoorstelbaar ook.'
Dan de letters A-M-A-M-P-M-D.
Er staat 'beer' in de kantlijn. - Boven het woord 'ploeg'.
Het bouwen van de ploeg. - Of in de ploeg, of in de beer.
Prachtige 17 e-eeuwse uitdrukkingen. Nog meer aanwijzingen?
Dit is alles.
Toen ze de tombe open hadden, ging de zon onder en moesten ze weg.
Vervolgens kon hij niet slapen van opwinding.
'Jubelend starend naar de hoge hemelen.'
Daar eindigt het.
Het bouwen van de ploeg. Of beer.
Misschien heeft hij het over de Grote Beer.
De steelpan, de Grote Beer.
In de Kaukasus wordt de Grote Beer de Ploeg genoemd.
Dat lijkt wel op een sterrenbeeld.
'De eeuwige sterren' in Egypte. Op deze breedtegraad zie je ze de hele nacht.
Ze symboliseerden de eeuwigheid. - En die letters, A-M-A-M-P-M-D...
zijn de beginletters van de zeven sterren. De oplossing ligt in de volgorde.
Mijn god. - Hij is open.
Wat was dat? - Het klonk als vuurwerk.
Eerder geweerschoten.
Onze gidsen worden beschoten. - Door wie?
Geen idee.
Verdomme.
Ze komen eraan en ze kijken niet blij. - Wie?
Ik heb geen idee. - Wie komt eraan?
Rustig. - Ik ben weg.
Dadelijk zitten we vast. - Ik ga met Daw mee. Ik neem de gok.
Detail: hoe gaat de deur dicht? - Zoals ie ook open ging. Ga er nou in.
Wat nu?
We wachten gewoon. Zolang ze hier maar niet in kunnen komen.
Ik heb een praktische vraag.
Als het hotel ons mist, gaan ze ons dan zoeken?
We hebben geen officiële gids gebruikt. Niemand weet waar we zijn.
Maak je geen zorgen. Het komt goed.
Ik heb iets dergelijks meegemaakt, lang geleden bij Wadi Halva.
In Noord-Soedan. We zaten dagen vast.
Gaat het wel?
Betekent dat 'ja'? - Ik wil niet zeggen 'zie je wel'...
Doe dat dan niet. We hebben even een tegenslag.
Een tegenslag is met een kater vlak voor je tentamen wakker worden.
Dit is waanzin. - Het is een avontuur.
Fantastisch voor in je memoires. - Als ik daar lang genoeg voor leef.
Onzin. Kom op, alles komt goed. Echt waar.
Vertrouw me.
Maggie, jou vertrouw ik wel.
Hij laat ons niets overkomen. Echt niet.
Dat weet ik gewoon. Ik ben z'n dochter.
Kom snel mee.
Weg?
Hoezo weg? - Kijk zelf maar.
Ging hij daarin? Zonder iets te zeggen. - Had ik hem moeten tegenhouden?
Eerst praatte hij maar door over die Soedanese tombe. Over een achterdeur.
Toen begon hij Duits met Winchester te praten. En even later... dit.
Jeetje, hij is me er eentje.
Hij deed al expedities toen wij er nog niet waren.
Hij weet wat hij doet. - Daar ben ik juist bang voor.
Is dat een uitgang? - Dan was hij al terug geweest.
Het leidt vast dieper de tombe in.
Winchester? Professor?
We moeten achter ze aan. - Je bent inderdaad je vaders dochter.
Ik ga met je mee. - Geri, je kunt beter hier blijven.
Ik ga vaker op expeditie. Ik weet wat ik moet doen.
Dat geloof ik graag. Maar iemand moet bij hen blijven.
Meer voer voor die memoires?
Winchester? Professor?
Serieus? - Ze kunnen niet zomaar verdwijnen.
Kijk daar.
Weer een gang.
Dat die ouwe hier doorheen is gegaan. - Hij heeft het vaker gedaan.
Hij is in ieder geval een doorzetter. - Dat is hij inderdaad.
Zullen we?
Hoorden jullie dat? - Wat?
Het klonk als gegrom.
Van een leeuw. - Toe. Genoeg.
Zouden ze lang wegblijven? - Geen idee.
Is het goed als ik iets gebruik om rustig te worden?
Hoe kom je aan wiet? - In het hotel.
Dat kun je hier niet roken. - Het is medicinaal.
Dat betekent niets in Egypte. Ze gooien je zo de gevangenis in.
Maak je geen zorgen. Niemand komt erachter.
Wil iemand een hijs? Jij?
Ze is al een paranoïde hypochonder. Dat is genoeg.
Ik ben niet paranoïde. - Je hoorde gegrom. Zal ik doorgaan?
Ik had gelijk over de stofwolk. Hadden jullie maar naar mij geluisterd.
Weet je het zeker? Je kalmeert ervan.
Nee, bedankt. - Zonde.
Voor mij doet het wonderen.
Alsof jij dat nodig hebt.
Ik hoef me voor jou niet te verantwoorden.
Ik heb als kind veel meegemaakt.
Ellende die je voorgoed verpest.
14 juni 1995. Boedjonnovsk. Tjetsjeense rebellen bestormden het ziekenhuis.
Ik was daar met m'n moeder. Ze werd voor m'n ogen geëxecuteerd.
Twee dagen lang zat ik in een kast met lijken en gewonden.
Ik kan slecht tegen kleine ruimtes.
Dit helpt me ermee omgaan.
Wat zeg je ervan? Probeer maar.
Echt, een paar hijsjes en je bent helemaal relaxed.
Dan denk je niet meer aan die geluiden.
Kom op. Wou je me vertellen dat je nooit eerder high bent geweest?
Pap. Mijn god. Je hebt me laten schrikken.
Er is niets aan de hand, lieverd.
Wat bezielt jullie om zomaar weg te gaan?
Hebben we niet al genoeg problemen? - Je vergist je.
We gaan iets fantastisch ontdekken. - Kom mee.
Kijk, Maggie. Anankotep. Hogepriester en koninklijke bewaker.
Hier om de Naamloze te dienen.
We gaan hem echt vinden. - Ja.
Het geheim van hun rustplaats ligt hierin.
Dit is geweldig. - Inderdaad.
O, mijn god.
De verminkingen zorgden ervoor dat hij niet tot leven kwam in het hiernamaals.
Anankotep moest de boodschappers van het hiernamaals afweren.
Volgens de legende wilde de Naamloze zich niet aansluiten bij de doden.
Hij zou hier millennia wachten op de dag van z'n wederopstanding...
in de wereld van de stervelingen. - Hoe zit het met die achterdeur?
Ja. Als de tombe inderdaad gebouwd is zoals gebruikelijk was in die tijd...
dan zit er een bij de arbeidersruimte. - Super. Waar vinden we die?
Hoorden jullie dat?
Dat was een schreeuw. - Dat leek Kennedy wel.
Geri?
Ik ben het. Ik ben bij je. Wat is er gebeurd?
Goddank dat je er bent, Maggie.
Ze is dood. O, god.
Ze is dood.
We zijn zwaar de klos.
Kon ik maar iets doen. - Om te beginnen:
Vergeet die vader-dochterfantasie. Een nachtmerrie is het.
Dat is niet eerlijk. - Nee?
Kelly is daardoor dood. - Dit was niet zijn schuld.
Dit was een ongeluk. - Maggie, we zijn allemaal schuldig.
We zijn hem gewoon gevolgd. - Hij heeft dit niet gewild.
Zoals niemand wilde dat de Titanic zou zinken.
Ik weet niet wat voor macht hij over je heeft, maar word 's wakker.
Vanaf nu laten we hem z'n eigen gang gaan.
Wij blijven bij elkaar en zoeken zelf een uitweg. Mee eens?
Ik hoop dat alles daar in orde is. - Er is vast niets aan de hand.
Miss Kennedy wilde vast aandacht.
Misschien moeten we gaan kijken. - Ga je gang.
Ik kan m'n tijd hier nuttiger besteden.
Wat was dat?
Volgens mij een spreuk die gebruikt werd bij een wederopstandingsproces.
Wauw. Stel je eens voor.
Wat is er gebeurd?
Vraag maar aan Daw. Zij liet Kelly stoned worden.
Waarom breng je wiet mee naar Egypte? - Het komt uit het hotel.
Dan zat er vast PCP door. - Ik heb het ook gebruikt.
Ik ben niet geflipt. - Iedereen reageert anders. Dat weet je.
Het was echt niet de wiet. Ik had niets.
Er was iets anders waardoor ze flipte.
Het ene moment was ze in orde en ineens ging ze ervandoor.
We hoorden haar schreeuwen en toen een enorm lawaai.
Kom mee. We gaan de anderen zoeken. - Ja. We pakken onze spullen en gaan.
Wat gaan we doen...
met Kelly.
We laten haar voorlopig hier achter.
Hoe komen we hier uit? De deur ligt onder het puin.
We komen hier nooit weg. Toch? We gaan hier dood.
Kom op. Zeg dat niet. We komen hier weg.
Mijn vader heeft dit vaker meegemaakt. Hij bedenkt wel iets.
We pakken onze spullen en gaan.
O, fijn.
Ik vind echt dat we terug moeten gaan.
Of we kijken waar dit toe leidt.
Ik weet het niet. - Waar is je gevoel voor avontuur?
Geloof me. Dit is veel interessanter.
En de rest dan? - Ze halen ons wel in.
Ze kunnen maar één kant op.
Wat jij wilt.
Maggie.
Kimberley. Hoort iemand mij?
Oké, niet flippen. Je vindt wel een uitgang. Er is altijd een uitgang.
Niet gaan flippen.
Verdomme.
Goddank.
We pakken onze spullen.
Sarah? - Pa?
Professor? Sarah?
Sarah?
Professor? Wat doet u? Is alles goed?
Ronnie? Ben je in orde? Ronnie, zeg iets.
Ronnie? - Maggie, goddank, jij bent het.
Je liet ons schrikken. Je zakte in elkaar en kreeg een aanval.
We wisten niet wat te doen. - Sorry, ik weet niet wat er is gebeurd.
Het was alsof ik flauwviel. - Je hoeft je niet te verontschuldigen.
Goddank ben je in orde. Dat is het enige wat telt.
Je bent vast uitgedroogd door de stress en de hitte.
Hier. Drink wat water. Dat moeten we allemaal doen.
Hé, rustig aan.
Verslik je niet.
Beter?
Ik ben nog nooit zo bang geweest.
Je bent nu veilig. Wij zijn bij je.
Waar zijn Sarah en je vader? - Geen idee. Hier waren ze niet.
Waarom blijven ze niet op één plek?
Dat vraag ik me m'n hele leven al af.
Oké, wat doen we nu?
We blijven zoeken. - En vinden die mysterieuze uitgang.
Ik zoek een aanwijzing.
Zodra we ze gevonden hebben, gaan we op zoek naar een uitgang.
Niet naar de koninklijke grafkamer.
Daar hou ik je aan. Volgens mij heeft je vader niet hetzelfde doel.
Natuurlijk wel. - Serieus?
Dit is ernstig. Er zit vast een microbe of een bacterie in de lucht.
Als we er langer aan worden blootgesteld, gaan we allemaal...
dood.
Professor?
Pa? - Wat nu?
We kiezen een doorgang. - Welke dan?
Zullen we ieder een kant opgaan? - Nee.
We moeten bij elkaar blijven.
Kom op. Het is al goed.
Hé. Wat doe je? - Ik...
Ik heb geen idee.
Ik ga daar niet in. - Je hoeft niet ver te kruipen.
Er komt al gauw een tunnel.
Kom, Maggie wacht op ons.
Ik help je er doorheen. Het is goed.
Verdomme. Het loopt dood.
Wacht. Voel je dat?
Frisse lucht.
O, mijn god. Het is gelukt. We hebben het gered.
We gaan hulp inroepen. Misschien kunnen we de trucks vinden.
Gaan jullie maar zonder mij. Ik moet terug om m'n vader te zoeken.
Drie van ons zijn er al dood. Het is te gevaarlijk.
Ik moet het proberen. - Nee, alsjeblieft. Denk na.
Dat doe ik. Je kunt niet overal controle over hebben.
Het gaat nu om gezond verstand.
Nee, Ronnie. Alles draait bij jou om controle. Op iedereen en alles.
Hou daarmee op. In Washington stopte iedereen toch met ons project?
Niet vanwege het project, maar vanwege jou.
Ronnie, je bent m'n beste vriendin. Je bent als een zus voor me.
Ik zou alles voor je doen, maar soms moet je dingen loslaten.
Het spijt me, ik blijf hier. Ik ga in geen geval terug.
Maggie.
O, mijn god, Ronnie. Waar ben je?
Ben je ongedeerd?
Ik ben hier beneden. - Is alles goed?
Ja, volgens mij wel. Ik denk niet dat ik iets gebroken heb.
Zie je een uitgang?
Nee, volgens mij niet.
O, mijn god. - Wat is er?
Dit is een soort begraafput.
Laat me hier niet achter. Ik wil hier niet doodgaan.
Dat gebeurt niet, heus.
Hou nog even vol. Ik ga kijken hoe ik je eruit kan krijgen.
Prachtig, hé?
Pa. O, mijn god.
Ongelooflijk. Je bent het echt. Gaat het? - Natuurlijk, lieverd.
Ik dacht dat ik je kwijt was. - Wat een onzin.
Kom terug, alsjeblieft.
Kom mee.
Kijk Maggie, de Naamloze.
Tera. Dochter van de zon.
Heerseres van het Noorden en Zuiden. Koningin van de Egyptenaren.
O, god. Maggie.
Help me, alsjeblieft.
Alsjeblieft, help me dan.
Maggie.
O, mijn god. We zitten in de problemen. We gaan.
Rustig, lieverd. Maak je geen zorgen. - Alsjeblieft.
Ronnie zit in de problemen. We moeten gaan.
We zitten in de problemen. Help me, anders gaat ze dood.
Alsjeblieft, help.
Ga je me vermoorden?
Zonder jou was dit allemaal niet mogelijk geweest.
Nu, mijn koningin.